Διαταραχές

  • psixanagasmos«Έβγαλα το σίδερο από την πρίζα; Τι θα κάνω αν πάρουμε φωτιά;», «Το σπίτι δεν είναι αρκετά καθαρό, να ρίξω λίγη χλωρίνη ακόμα», «Αυτός ο πίνακας είναι στραβός», «Λες να κολλήσω ηπατίτιδα, από αυτά τα σκουπίδια;», «Άραγε έγραψα τα στοιχεία μου σωστά στο έντυπο; Θα τα καταλάβουν;».

    Όλοι βιώνουμε άγχος στην καθημερινότητά μας, που σχετίζεται με το εργασιακό περιβάλλον, τις σχέσεις, την οικογένεια και οτιδήποτε άλλο αξιολογεί ως σημαντικό ο καθένας από εμάς.

  • ti tha ekana an den fovomounΥπάρχει κάποιος που δεν έχει νιώσει ποτέ του φόβο; Σαφώς και όχι! Άλλωστε ο φόβος είναι ένα από τα βασικά ανθρώπινα συναισθήματα. Όταν ενεργοποιείται ο φόβος, αναγνωρίζουμε έναν κίνδυνο ή μία απειλή και προσπαθούμε είτε να την αντιμετωπίσουμε είτε να την αποφύγουμε.

    Ο υπερβολικός φόβος, όμως, μας παραλύει, μας καθιστά ανίκανους να αντιδράσουμε, να σκεφτούμε και να κρίνουμε.  Πολλές φορές, οι κίνδυνοι δεν είναι πραγματικοί. Φοβόμαστε την απόρριψη των άλλων, τη γνώμη τους, φοβόμαστε να αλλάξουμε.

  • anorexiaΨυχογενής Ανορεξία (ΨΑ) είναι ένα σύνδρομο που ανήκει στις Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής. Ο όρος «ανορεξία» είναι, ουσιαστικά, παραπλανητικός γιατί το άτομο δεν πάσχει από έλλειψη όρεξης για φαγητό αλλά επιβάλλει την ασιτία στον εαυτό του, φτάνοντας στο σημείο να μην αναγνωρίζει το αίσθημα της πείνας. Ο όρος «ψυχογενής» δείχνει ότι στη διαταραχή παίζει σημαντικό ρόλο η σκέψη.
     
    Τα τελευταία χρόνια τα ποσοστά των νεαρών γυναικών που αναπτύσσουν μια διαταραχή πρόσληψης τροφής έχουν αυξηθεί. Σε αυτό σημαντικό ρόλο παίζουν τα κοινωνικά πρότυπα που προβάλλονται για το γυναικείο σώμα και την επιτυχία. Προβάλλεται η ιδέα ότι αν κάποιος χάσει βάρος θα νιώσει καλύτερα και θα είναι πιο επιτυχημένος. Η ΨΑ, σε ποσοστό 90%, συναντάται σε γυναίκες και μέση ηλικία έναρξης είναι τα 17 έτη, αν και έχει παρατηρηθεί και σε κορίτσια μικρότερα των 10 ετών. Τα ποσοστά θνησιμότητας αγγίζουν το 20%, ανάμεσα στις ψυχικές νόσους.
     
  •  

    images

     

    Τα τελευταία χρόνια η νόσοςAlzheimer αποτελεί μία έννοια αρκετά διαδεδομένη είτε λόγω της προσπάθειας ευαισθητοποίησης του κοινού είτε επειδή πολλοί διάσημοι νοσούν. Οι περισσότεροι τη συνδέουμε με την απώλεια μνήμης. Δεν είναι, όμως, τόσο απλά τα πράγματα. Τα συμπτώματα της νόσου μπορεί να ποικίλλουν ή κάποιο άτομο να πάσχει από άλλο είδος άνοιας.

    Η αλήθεια είναι ότι τις περισσότερες φορές η νόσοςAlzheimerαρχίζει με απώλεια της πρόσφατης μνήμης, δηλαδή το άτομο δυσκολεύεται να θυμηθεί κάτι που άκουσε ή είδε πριν λίγο, να θυμηθεί τα φάρμακα ή τα ραντεβού του, να μάθει να χειρίζεται νέες συσκευές. Υπάρχουν, όμως, και άλλα συμπτώματα που μπορεί είτε να υποτιμηθούν ως ασήμαντα είτε να οδηγήσουν σε λάθος εκτιμήσεις. Έτσι, μπορεί κάποιος να

    • Χάνει τον προσανατολισμό του ή να μη θυμάται ημέρες, ημερομηνίες κλπ
    • Παρουσιάζει δυσκολίες στο λόγο. Δηλαδή να μην μπορεί να βρει τις λέξεις που χρειάζεται ή να κατονομάσει καθημερινά αντικείμενα
    • Μην αναγνωρίζει αντικείμενα, να είναι μπροστά του και να μην τα «βλέπει», ενώ έχει καλή όραση
    • Αποσπάται εύκολα η προσοχή του και να επαναλαμβάνει ερωτήσεις
    • Δυσκολεύεται να θυμηθεί ονόματα
    • Δυσκολεύεται να πάρει αποφάσεις ή παίρνει λανθασμένες αποφάσεις
    • Επιδεικνύει επικίνδυνη συμπεριφορά και αλλαγή χαρακτήρα. Να έχει γίνει οξύθυμος, σπάταλος κλπ.
    • Εμφανίζει μεγάλη ανασφάλεια
    • Φαίνεται αδιάφορος ή καταθλιπτικός
    • Εμφανίζει περίεργες ιδέες και σκέψεις. Φοβάται ότι θα τον κλέψουν, πιστεύει ότι τον παρακολουθούν κλπ
    • Αλλάζει ο ύπνος και οι διατροφικές συνήθειες
    • Αδιαφορεί για την προσωπική του υγιεινή και εμφάνιση

    Με το πέρασμα των χρόνων παρατηρείται μία φυσιολογική φθορά, όχι μόνο σωματικά αλλά και στις γνωστικές λειτουργίες. Η φθορά αυτή, όμως, είναι σε τέτοιο βαθμό που δεν οδηγεί σε δυσκολίες της καθημερινής λειτουργικότητας. Ένας ηλικιωμένος είναι ικανός να ζει μόνος του και να αυτοεξυπηρετείται. Οποιαδήποτε αλλαγή θα πρέπει να μας προβληματίσει και να αναζητήσουμε την εκτίμηση ειδικού, ο οποίος θα μας συμβουλεύσει κατάλληλα.